Zjawisko, przez które masz mniej przyjaciół

Środowiska lewicowe bardzo dużo krzyczą o stereotypach. Wszyscy już wiedzą, że osoby o prawicowych przekonaniach stereotypizują gejów, uchodźców, osoby o innym kolorze skóry czy wyznaniu (to też właściwie jest już stereotyp osoby o prawicowych poglądach xD). Stereotypizacja nie ogranicza się tylko do tych grup. Na dobrą sprawę wszyscy stereotypizują wszystkich. To naturalne.

Facet z małego miasta (nazwijmy go Kamil) widzi warszawskiego, zadbanego pracownika korporacji (Wiktora) w modnym bawełnianym trenczu. Myśli: „gej!”

Wiktor widzi, zaś, Kamila w starej kurtce, wyciągniętym swetrze i spodniach sprzed trzech sezonów. Myśli: „przygłup…”

(tak nawiasem, w tym przykładzie też użyłem stereotypów pracownika korporacji i faceta z prowincji!)

A już chyba nie trzeba się rozpisywać o tym, jak bardzo mylne potrafią być pierwsze wrażenia i szybkie, stereotypizujące oceny. Możliwe, że gdyby Kamil nie widział w Wiktorze geja, a Wiktor w Kamilu przygłupa, zostaliby dobrymi przyjaciółmi. A każdemu z nich dobrego przyjaciela może brakować. Tylko, że znowu jakby Wiktor przedstawił Kamila swoim znajomsom, ci niekoniecznie zaakceptowaliby go od razu w swoim towarzystwie. No i nikt nie może zagwarantować też, że chcieliby poświęcić czas na walkę ze swoimi stereotypami. I Wiktor musiałby wybierać między starymi kumplami, a nowym przyjacielem. To samo mogłoby wydarzyć się też w drugą stronę.

No właśnie. Bo, by pokonać stereotyp trzeba czasu i chęci. Albo mniej, lub bardziej wymuszonego kontaktu z osobą stereotypizowaną.

Z tego powodu przygotowałem małe ćwiczenie mentalne. Co myślisz o osobach niepełnosprawnych? Zastanów się i nie walcz z tymi myślami. Zapamiętaj to, co Ci od razu przychodzi do głowy, lub to zapisz.

 

 

A teraz poznaj Nicka Vujcica:

Nick-Vujicic-enjoys-honeymoon-on-the-beach-a-week-after-marrying

Facet urodził się bez rąk i nóg, ale swoją słabość przekształcił w siłę. Jest teraz ewangelizatorem i mówcą motywacyjnym. Ma piękną żonę i dziecko. Wygląda na szczęśliwego. Można powiedzieć, że zgodnie ze współczesnymi, europejskimi standardami odniósł sukces. No i przyznaj się teraz przed sobą – co przed chwilą przyszło Ci do głowy na temat osób niepełnosprawnych?

To jeden przykład, powiesz… Ok, to przedstawię Ci zwyczajnego Polaka:

do gazety

Mateusz Pawłowski jest niewidomy. I zamiast narzekać na swoje życie i domagać się specjalnego traktowania, podobnie do Vujcica, działa na rzecz innych. Zorganizował już dwa konkursy plastyczne, w których wzięło udział około 1,5 tysiąca dzieci. A w tym roku wystartował z inicjatywą polegającą na rozdawaniu gadżetów szkolnych:

www.facebook.com/darmowe.gadzety.szkolne

Następnym razem, więc, jak kogoś po raz pierwszy zobaczysz, zastanów się, co tak naprawdę wiesz o tej osobie i może spróbuj dostrzec w niej człowieka, zamiast maski. Bo takie właśnie maski zakładasz każdej napotkanej osobie. Ale nie tylko Ty. Każdy tak robi. Co nie znaczy, że nie należy z tym zjawiskiem w sobie walczyć!

24 uwagi do wpisu “Zjawisko, przez które masz mniej przyjaciół

  1. Jestem nowy na Twoim blogu i to jest dopiero pierwszy wpis, który przeczytałem, ale bardzo mi się spodobał. Masz rację, że nie powinno się oceniać ludzi po stereotypach lub plotkach, jednak niestety robi się to od dawna i na pewno będzie się tak robić za kilkanaście lat.

    Mateusza nie znałem, ale Nicka uwielbiam od bardzo długiego czasu! 🙂 Jest super i mnie motywuje.

    Polubione przez 1 osoba

  2. Mamy takie tendencje do szybkiego oceniania ludzi, każdemu przypisujemy jakąś łatkę która wg nas będzie go definiować. Co by było, gdybyśmy byli otwarci i nie oceniali na dzień dobry? Próbuję sobie odpowiedzieć, ale do końca nie wiem – może rozmawialibyśmy luźno i pomagali chętnie bezdomnym, może nie musielibyśmy się prężyć na rozmowach kwalifikacyjnych, że jesteśmy lepsi niż jesteśmy naprawdę… Warto się nad tym pochylić.

    Polubione przez 2 ludzi

  3. Racja mamy te stereotypy, używamy ich na co dzień, ale wątpię by się skończyły szybko. Zawsze będzie jakiś Kamil ze wsi czy Viktor z korporacji. Jak myślę o inwalidach? Mają gorzej on pełnosprawnych, często mają ograniczenia do końca życia, a jakimi są ludźmi? Jak oni się czują? Gorzej? Nie! Nick i Mateusz obalili ten stereotyp i znaleźli sposób by pokazać światu, że niepełnosprawny może być pełnosprawny w innych kategoriach 🙂 Pozdrawiam

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s